อยากถามทหารว่า....

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  sunny on Sun May 30, 2010 11:06 pm

อยากถามทหารว่า....

พวกคุณรู้สึกภาคภูมิใจในวิชาชีพของคุณหรือไม่

พวกคุณรู้สึกภาคภูมิใจเวลาใส่เครื่องแบบหรือไม่

พวกคุณรู้สึกภาคภูมิใจในความเป็นคนไทยหรือไม่

แล้วเหตุใด...ถึงต้องเอาคนต่างชาติ มาใส่ชุดทหาร แล้วไล่ฆ่าคนไทยในประเทศไทย

ทำได้ถึงขนาดนี้ ถามจริงๆเหอะ ไม่รู้สึกละอายใจกันบ้างเลยหรือ

ยังกล้าเรียกตัวเองว่าทหารไทย และกองทัพไทย อยู่เหรอ

ด้านจริงๆ

_________________
ท้องทะเลและมหาสมุทร ไม่เคยปราศจากคลื่นฉันใด
มนุษย์อยู่ร่วมในสังคมเดียวกัน โดยความคิดเห็นที่แตกต่างกัน ย่อมสร้างผลกระทบต่อสังคมได้ฉันนั้น

sunny

จำนวนข้อความ : 3511
Registration date : 28/06/2008

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  Neo on Mon May 31, 2010 7:28 am


Neo

จำนวนข้อความ : 213
Registration date : 02/03/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  นางฟ้า on Mon May 31, 2010 9:13 am

จะถามว่า เด็กทำผิดอะไร หรือว่าเป็นผู้ก่อการร้าย....

=========================

วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ปีที่ 20 ฉบับที่ 7123 ข่าวสดรายวัน

เหยื่อปะทะรางน้ำ เด็กวัย14 ยังไม่มีญาติมารับ

นายพันธ์ศักดิ์ ศรีเทพ พ่อนายสมาพันธ์ ศรีเทพ หรือ "น้องเฌอ" เอ็นจีโอสันติวิถี วัย 17 ปี กล่าวว่า เมื่อ 28 พ.ค. ที่ผ่านมา เข้าให้ปากคำกับพ.ต.ท.เทพพิทักษ์ แสงกล้า พนักงานสอบสวนสน.พญาไท เนื่องจากเป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากเหตุการณ์เจ้าหน้าที่ใช้กำลังเข้าสลายการชุมนุมทำให้ลูกชายที่ไปสังเกตการณ์ถูกยิงเสียชีวิต เหตุเกิดภายในซอยรางน้ำ เพราะคดีของลูกชายตนกลายเป็นคดีการเมืองไปแล้ว ในสัปดาห์หน้านายกฯ อภิสิทธิ์จะต้องตอบคำถามเกี่ยวกับการตายของลูกชายตน เพราะเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพระบุสาเหตุว่าลูกชายของตนถูกฆาตกรรม ส่วนการจัดงานวันรำลึกถึงเหตุการณ์วันที่ 19 พ.ค. นั้นตนจะจัดขึ้นวันที่ 19 มิ.ย. เป็นวันครบรอบ 1 เดือน โดยจัดที่ลานสวนเงินมีมา เพราะเป็นสถานที่ๆ ควบคุมดูแลได้ เนื่องจากเกรงจะมีผู้ไม่หวังดีก่อกวน

นายพันธ์ศักดิ์ ให้สัมภาษณ์ว่า ทราบว่ายังเด็กอายุ 14 ปีอีกคนเสียชีวิตจากเหตุการณ์ซอยรางน้ำ ปัจจุบันศพยังอยู่โรงพยาบาลรามาธิบดี ไม่มีญาติไปติดต่อขอรับ พร้อมกันนี้พ.ต.ท.เทพพิทักษ์ แสงกล้า ฝากประชาสัมพันธ์ให้ญาติผู้ที่เสียชีวิตเข้าให้ปากคำด้วย เนื่องจากตำรวจจะรวมเป็นคดีเดียว กันกับคดีลูกชาย เพราะตนเข้าให้ปากคำกับตำรวจเพื่อให้สืบสวนหาตัวคนยิงลูกชายมาดำเนินคดี ทุกวันนี้ไม่เคยสนใจดูสื่อเมืองไทย เพราะนำเสนอข่าวแต่ประชาชนที่ไปเดินช็อปปิ้งถนนสีลมบ้าง ราชประสงค์บ้าง แต่ผู้เสียชีวิตจากอาวุธปืนที่รัฐบาลบอกว่าเป็นกองกำลังไม่ทราบฝ่ายกลับไม่มีสื่อให้ความสนใจ ตนดูสื่อของต่างประเทศอย่างเดียวที่ให้ความจริงกับคนไทย และผู้ได้รับความสูญเสียในครอบครัว

นางฟ้า

จำนวนข้อความ : 119
Registration date : 22/04/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  คนใจดี on Mon May 31, 2010 12:39 pm

ทหารคงตอบเราไม่ได้แน่นอน เพราะน้องหนูนั่นเป็นคนธรรมด้าธรรมดา อ้อ.. จนกว่าลูกๆนายของมันโดนเม่งกระบานโง่ๆ นั่นแหละมันจึงจะมีคำตอบให้นายมัน พร้อมๆกับกระบานของมันเองก็จะเละไปด้วยไง (ก็ที่บอกแล้วว่าทหารกลุ่มนี้อาศัยร่างคนเกิด) ....สงสารหนูที่สังเวยชีวิตให้กับมัน..คอยดูต่อไปนะ ไม่นานมันจะได้รับกรรมเจ็ดเท่า....เป็นรางวัล

คนใจดี

จำนวนข้อความ : 28
Registration date : 28/05/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  ฅนไท on Tue Jun 01, 2010 7:28 am



ยิงได้แม้กระทั่งในวัด ขนาดมีหลักฐานก็ยังหน้าด้านปฏิเสธ เลวระยำจริง

ฅนไท

จำนวนข้อความ : 193
Registration date : 04/11/2008

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  hacksecret on Tue Jun 01, 2010 2:21 pm

http://www.youtube.com/watch?v=77xvkhnW7Uw&feature=player_embedded

khaosodnewspaper

May 31, 2010


ข่าวสด : คลิปวิดีโอบางช่วงจากเหตุการณ์ทหารยืนบนรางรถไฟฟ้าบีทีเอส พร้อมเล็งปืนเข้าไปยังวัดปทุมวนาราม โดยช่วงหนึ่งของคลิปมองเห็นเหตุเพลิงไหม้และกลุ่มควันพวยพุ่งจากฝั่งขวามือของห้างสยามพารากอน เป็นหลักฐานว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นช่วงเย็นวันที่ 19 พ.ค. 2553 หลังทหารเข้าสลายผู้ชุมนุมเวทีราชประสงค์จริง


  • AXNTH
    17 minutes ago

    ที่บอกว่าโดนยิงม่จากราง BTS แล้วทำไมศพส่วนใหญ่ถึงถูกยิงแนวราบ ที่บอกว่าเห็นควันแล้วต้องเป็นวันที่ 19 นั้นในความเป็นจริงก็ยังมีไหม้ในวันที่ 20 ด้วย รวมทั้งเซนทรัลเวิล

    AXNTH
    17 minutes ago
  • AXNTH
    1 hour ago

    @papara31บรรยากาศโดยรอบมันมืดคงไม่ใช่จากควันต่อให้ปรับกล้องยังไงก็ไม่สว่างมากพอที่จะเห็นรายละเอียดคนในวัดได้หรอก โดยเฉพาะถ้าบอกว่าเป็ช่วงเวลา 18.30-19.30 น
http://www.youtube.com/watch?v=nv0bpnXEmW8&playnext_from=TL&videos=sA3lt_v38i0



tbmpvideo

May 22, 2010


Videographer: At aproximetly 5pm I entered the Wat Pathuwanaram on May 19th, 2010.
There were many redshirt protesters already there, seeking refuge, and I encountered
several journalists. The Thai people I spoke too, felt protected in the temple and believed
they were safe according to Thai custom. We journalists/photographers realized
we had no exit and were trapped in the temple with everyone else, as the sound of small and
heavier weapons fire was now coming from the street - from the direction of Siam Center
as the troops advanced. The sound of weapons fire began around 5:50pm,
and we took cover near a wall. The 1st video showing the people running form the gunfire
was taken from this location, near the souvenier shop. It continued for some time.
I left to look for a back exit from the wat. When I returned I found the English journalist wounded
at the aid station. The red shirts took me to the area where the dead where laid out.
I personally, have no idea who was firing these rounds or where the wounded came from -
the street outside or inside the temple. For another perspective see:

http://www.smh.com.au/world/is-it-ok-to-shoot-foreigners-and-journalists-20100521-w1ur.html

Videographer's Note: These events are chronological and this is a roughly edited
sequence of events, as they unfolded. If you have any contribution to make or corrections
concerning location and events, please use the comments and I'll respond to you.
Note also, despite the heat of events on the ground, I have made an effort to be impartial.
If some of the opposing sides are not represented, it was simply because I had no
access to them.

You are free to comment, but note that personal attacks, obscenities, simple negative
or positive comments will not be posted. Please make a well reasoned argument and
not a partisan attack, you'll get posted. Otherwise not. I apologize in advance,
remarks concerning the role of the monarchy in Thailand will not be posted.

http://www.smh.com.au/world/is-it-ok-to-shoot-foreigners-and-journalists-20100521-w1ur.html
'Is it OK to shoot foreigners and journalists?'

May 22, 2010

Jack Picone dodged snipers' bullets in Sarajevo. In Bangkok, he's on the other side.

THE heat is unforgiving in Bangkok right now, it is sweltering. I had been in the sun
and heat too long and was feeling dreamy. My mind skipped back to when I was covering
the war in Sarajevo in 1994.

The Serbs had surrounded the Bosnian capital. Marksmen would sit in the mountains
encircling the city, shooting into the valley below, killing or delivering horrific injuries to
the people of Sarajevo. Every time I left my hotel room I wondered if I was in the sniper's
cross-hairs.Would I be next? I really wanted to see the face of the sniper.

Fast forward, as an M79 grenade landed with a hell of a bang in front of the bunker I was in.
This is not Sarajevo, this is Bangkok 2010. I am in a Thai Army bunker face to face with a sniper.
He looks ordinary enough, and has a young, boyish face. He has a high-powered rifle with
telescopic sights and next to him is another soldier who has high-tech binoculars.
He speaks in a low, reverent tone, relaying information to the rifleman. His conversation
seems like a code, a mixture of numbers and co-ordinates about wind, velocity and direction.
It is chilling.

The Red Shirts are about 200 metres up the road. They pop out of the side street and
hurl one of their primitive improvised devices or launch one of their homemade rockets
(fire crackers) that explode far short of the bunker I am in. I can't help thinking that the army
is replying with heavy-handed and disproportionate force. But then I hear the sickening
whirl of incoming high-velocity bullets, coming close to the bunker,
followed by the thump of M79 grenades.

As the sniper listens to the directions his body becomes absolutely still, one eye closed tightly,
the other plugged into the malleable eyecup of the telescopic sight, his index finger flitting
between the guard that houses the trigger and the trigger itself. He listens intently to
the murmur from his comrade sighting the Red Shirts through binoculars as they pop out
from a side street, hurl a projectile or shout taunts at the soldiers.

The sniper's concentration is intense. Safety catch off, will he squeeze the trigger?
A life hangs in the balance. No, the index finger moves slowly back to the trigger guard.
I watch these micro moments repeated over and over again with great stress because
I know that when he squeezes that trigger somebody is almost certainly going to die or
be horribly maimed. His index finger slowly moves to the trigger, a slow, smooth, squeezing
movement, then the explosion of the high-powered bullet. The sound is deafening.

The sniper and his comrade are like two surgeons operating with great precision.
Ahead of the bunker, Rama IV Road, normally a major arterial road, is empty.
The soldiers are becoming agitated by the return gunfire and exploding M79s,
and send back a rain of bullets at the Red Shirts.


There is a lull in the fire, and in a twist of reality, one of the soldiers yells
across the road to an officer in an adjacent bunker:

''Is it OK to shoot foreigners and journalists?''

I am mortified. There is a pause before the answer is screamed back
from the adjacent bunker: ''No''.

I crane my head around a cement wall that adjoins the bunker and I can see foreign
photojournalists in the distance. I call a colleague on my mobile phone and ask where she is.
It is close to where the sniper is aiming. I say quietly:
''I am with army snipers and I think you are in their sights,
get the f--- out of there, move to the side.
I would go down the side street now, they are going to shoot!''


His finger squeezes again - it is excruciatingly slow -
and his deadly payload is delivered again but she has moved out of the line of fire.
Jack Picone is a freelance photojournalist based in Bangkok.

hacksecret

จำนวนข้อความ : 1111
Registration date : 02/03/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  hacksecret on Tue Jun 01, 2010 3:04 pm

http://atimes.com/atimes/Southeast_Asia/LE29Ae02.html

Southeast Asia

May 29, 2010

Unmasked: Thailand's men in black
By Kenneth Todd Ruiz and Olivier Sarbil

BANGKOK - A cigarette hanging from his lips, a sinewy man with a knotted-up
beard perched on the back of a plastic chair and spoke into a military-grade radio.

''Happy birthday," he said in English. Moments later a sonorous detonation boomed
from afar in the heart of the Thai capital. A cluster of anti-government protesters crowded
around him exulted, shouting ''Happy birthday'' in unison.
Many more such coded celebrations would follow in the next 24 hours.

It's five days before the army would send armored personnel carriers into central Bangkok
on May 19 to decisively quash the ''red shirt'' occupation, and your correspondents are inside
a tent with the infamous paramilitaries, dubbed ''men in black'' by the media, as they prepared
for war.



They let us inside their secret world on one condition: if we took any pictures,
they would kill us.

These were not the regular black-attired security guards employed by the United Front
for Democracy against Dictatorship, or UDD, anti-government protest group
who generally didn't carry guns. These were the secretive and heavily armed agent
provocateurs whose connections, by their own admission, run to the top of the UDD,
also known as the red shirts.

Several UDD co-leaders have since been detained and branded as ''terrorists''
by the Thai government. On Wednesday, Thai authorities issued an arrest warrant
for self-exiled former prime minister Thaksin Shinawatra on terrorism charges,
alleging a link between the fugitive politician and the UDD gunmen's violent
campaign. Thaksin swiftly denied the charges.

There was a simple honesty to our arrangement with the fighters, but their death threat
didn't preclude Thai-style hospitality. Only one man voiced displeasure with our presence;
he asked his comrades about us, but he used the Thai pronoun for ''it''.

As the sun set on May 14 behind the UDD's bamboo-and-tire fortress erected in
the heart of one of Bangkok's top commercial districts, the men ate hot noodles
and whispered anxiously about army shooters. Snipers angered them.

Twenty-four hours earlier, Bangkok had been plunged into chaos after the man
whom they said issued their orders directly, renegade army officer Maj Gen
Khattiya Sawasdipol, was struck down and eventually died from a sniper's bullet
as he spoke to a reporter. The government has denied responsibility for the hit.

Khattiya, a celebrity rogue revered by many red shirts, often spoke fondly of what
he called the ''Ronin Warriors'' - Ronin being samurai with no lord or master.
In February, he boasted to reporters of training an undisclosed number of former
military men to defend the red shirts, but later publicly denied leading them.

Absent Khattiya's leadership, discipline inside the red fortress was on the decline.
Alcohol flowed freely, fueling tempers and fist-fights. Earlier in the day a Ronin fighter
fired an Israeli-made TAR-21 assault rifle, seized from the army in April,
at an army helicopter overhead.

Competing personalities vied for dominance among the disordered Ronin,
but the bearded man who spoke little was calling the shots for now.
"Do you know who is in charge here?" he said. "It's me."

At least until another unnamed commandant he described as second to Khattiya
arrived to assume command and investigate why journalists were with the gunmen.

''Not Terrorists Not Violent; Only Peaceful and Democracy,'' read a banner hanging
outside the barrier of jumbled tires. Inside, it was an open secret who the gunmen were;
no less secret were the perimeter bombs, connected by dirty gray cables,
designed to inflict heavy casualties on any advancing government army soldiers.

Some of the men held their firearms tightly concealed under jackets. Just after sunset,
oblong packages wrapped in black plastic were carried into tents in Lumpini Park
from elsewhere in the camp. Running at a crouch, we were moved to a different tent
nearer the memorial statue of Thai King Rama VI. The Ronin moved between tents
often in this way to avoid detection from government snipers.

Twenty-seven men crouched in darkness inside the tent. Newspapers covered
any illuminated displays from radios or other electronics, and we were asked to turn off
our cell phones. One gunman suggested army snipers would kill them all at first light
if they had the chance.

''Don't worry; safe. Thai-style,'' their combat medic said to us in English,
gesturing to layers of tarps obscuring the ground from potential snipers
where we were camped with them.

Fewer than half were paramilitaries, the rest regular black-shirts providing support and
catering to the gunmen's needs. Some ran errands, others fetched water, coffee and
M-150 energy drinks. The Ronin were structured like a military unit, complete with
a radioman and the combat medic. They apparently had had training in explosives
and munitions, which they put to use in handling plastic explosives and planting bombs
for remote-detonation along the camp's edge.

Despite media speculation that the Ronin were comprised of former anti-communist
commandos, most of the men we met were much too young, looking to be in their early 20s.
Many had been paratroopers and one said he came from the navy. Most originated from
the same upcountry, rice-basket provinces the majority of red shirts called home.
Several said they were still active-duty soldiers.

Eventually a call came in from a UDD guard. The army had succeeded in securing
a location near Pratunam, the intersection bounding the northern extent of the red-occupied
commercial district, and was pushing hard against protesters. They needed help.

M16 and AR-15 rifles slid free from concealment under plastic or inside their clothing.
In less than 10 minutes, the gunmen loaded ammunition into clips and locked them into place.

Ammunition was running low, they said. Each fighter was given no more than 30 rounds
to carry. Although we didn't see any M79 grenade launchers, the Ronin discussed
a bulky sack of grenades they were carrying. Just after 9 pm, the dozen fighters rose and
scurried silently into the night to sow another round of mayhem.

For the next nine hours, bursts of intense gunfire erupted from areas around the red-zone
perimeter. first from the direction of Pratunam, later from points along Rama IV Road.

Their tactics were consistent with those of trained guerrillas and snipers, letting off brief
fusillades of gunfire before repositioning. They terrorized regular Thai army soldiers
throughout the night, winding them up and denying them sleep.

At 6 am on May 16, they swaggered back into the camp under covering fire from
homemade rockets to the cheers of the assembled reds. Visibly weary but beaming
triumphant smiles, the men shouldered the night's spoils - body armor, riot shields,
batons, helmets, flashlights and other gear taken from Thai security forces -
some of which they handed out as gifts.

If the battle for Bangkok was largely a hearts-and-minds campaign for public support,
the Ronin's actions undermined the nonviolent ethos espoused by the UDD.

They described their purpose as ''protecting'' the demonstrators and standing as
a force-equalizer against Thai security forces. They perceived themselves as ''black angels''
watching over the unarmed farmers and families who comprised the red shirt rank and file.

Despite this heroic self-image, these angels brought death and chaos.
Their campaign of violence is believed to have claimed a number of innocent lives
and possibly provoked the deaths of dozens more.

Prime Minister Abhisit Vejjajiva and his government, along with other observers,
blame them for tipping an already tense stand-off on April 10 into bloody pandemonium
by killing army officers and attacking soldiers, who then fired live rounds into red shirt crowds.
Twenty-five people died that day.

''Soldiers are lining up with their war weapons and shooting into crowds of red shirts,
all of whom are completely unarmed,'' UDD spokesman Sean Boonpracong said from
the Ratchaprasong stage on May 15, only hours after the Ronin returned from their mission.

Their actions also handed the civilian government the excuse it needed to send in troops
with deadly purpose on May 19 to end the UDD's six-week occupation of Ratchaprasong.
Seeking to justify the government's use of lethal force, Deputy Prime Minister Suthep Thaugsuban
revealed seized weaponry before foreign diplomats and the press on May 22.

"Terrorists have used these weapons to attack officials and innocent people," he said.

Earlier this month, Abhisit branded their now deceased chief, Khattiya, a ''terrorist'' ringleader.
Before he was shot, Khattiya, a larger-than-life character given to brash claims and with
an uncanny ability to predict unclaimed grenade attacks across Bangkok, sometimes made little
effort to conceal his role as Ronin commander.

When hundreds of pro-government protestors rallied near the UDD's fortress on April 22,
he announced the imminent arrival of ''some men wearing black'' to aid the reds. Soon thereafter,
five M79 grenades landed near a pro-government group, killing a 26-year-old woman and
injuring nearly 100 others. That weapon, the M79 grenade launcher, is consistent with
a months-long campaign of violence and property destruction, which the government has
also pinned on the UDD.

In his May 3 comments, Abhisit also linked Khattiya to Thaksin, the fugitive billionaire the UDD
aims to return to power. Khattiya's relationship with Thaksin raises the question, as posed by
the government's terrorism case, what is the politician's knowledge of the commandos?

He didn't address the question when it was put to him directly in an interview on Wednesday
with the Australian Broadcast Corporation. "There is no evidence at all, it's just the allegations,"
he said. [1]

Khattiya traveled to Dubai to meet Thaksin in March, according to press reports.
He also said they spoke by telephone on occasion, most recently on May 3.
That was one week before Thaksin is believed to have scuttled a peace plan and
Khattiya threatened to seize control of the UDD from its more moderate leadership.

Those leaders were poised to accept Abhisit's five-point ''reconciliation road map'',
which included a proposal for early elections in November, and the deal's collapse
precipitated the military crackdown. On the day of the crackdown, the Ronin fought
the army as they fell back in an organized withdrawal from the red fortress.

Just after 1:30 pm on May 19, these correspondents witnessed two Thai soldiers and
a Canadian journalist seriously injured by one of many M79 grenades fired from an elevated
position believed to be a nearby Skytrain station. Later, as Central World Plaza mall,
was set alight and burned, they engaged in a fierce firefight with the army several blocks away.
Then they just disappeared.

It isn't clear why the Ronin raised the veil of secrecy for us, but perhaps it was knowledge
that their fight, and possibly their lives, could soon end with the coming military crackdown.
That doesn't seem to have happened, however.

Leaders of the UDD may have surrendered to police and their followers have dispersed
or been arrested, but the deadly fighters are believed to be loose in the city, ready to fight
another day. Thaksin suggested without elaborating after May 19 that angry UDD protestors
might resort to ''guerilla'' tactics.

Meanwhile, Bangkok struggles to reclaim a sense of normalcy while the gunmen remain at large.
On Monday, Suthep Thaugsuban argued for extending a curfew then in effect, citing fears that
an ''underground movement" planning to cause chaos was still loose in the capital.

Note:

1. For interview, see here.

Kenneth Todd Ruiz is a freelance journalist living in Bangkok and blogging
at reporterinexile.com. Olivier Sarbil is a Bangkok-based photojournalist
whose images of recent events in Thailand are online at OlivierSarbil.com.


(Copyright 2010 Asia Times Online (Holdings) Ltd. All rights reserved.

hacksecret

จำนวนข้อความ : 1111
Registration date : 02/03/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  hacksecret on Wed Jun 02, 2010 11:24 am

Neo พิมพ์ว่า:ไม่ต้องการตั้งกระทู้ใหม่ ขอแทรกเพิ่มก็แล้วกัน
===============



อภิสิทธิ์ย้ำ 4 ใน 6 ศพถูกยิงจากแนวราบ เป็นไปไม่ได้โดนยิงจากบีทีเอส

>> ผู้ได้รับบาดเจ็บให้การว่าเขาถูกยิงขณะ"นอน"หลบอยู่ข้างรถปิกอัพ

การอ้างว่าถูกยิงจากแนวราบนั้นเป็นการสมมุติเอาว่าผู้ถูกยิงอยู่ในท่ายืน

แต่ถ้าหากอยู่ในท่านอนแล้วถูกยิงจากที่สูง
วิถีกระสุนจะเหมือนกับมาจากแนวราบยิงคนที่ยืนอย
ู่


วันที่ 02 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เวลา 09:54:35 น.
มติชนออนไลน์

เปิดผล"นิติเวช"พิสูจน์6ศพวัดปทุมฯ "น้องเกด"อาสาฯถูกยิงทั้งที่หมอบแนบพื้น

รายงานข่าวจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ตร.) เปิดเผยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ว่าสถาบันนิติเวชวิทยา
(นต.) ตร. โดย พ.ต.อ.นพ. พรชัย สุธีรคุณ รอง ผบก.นต. ได้ส่งรายงานผลการชันสูตรพลิกศพของ
ผู้เสียชีวิตภายในวัดปทุมวนาราม จำนวน 6 ศพ เมื่อ วันที่ 19 พฤษภาคมที่ผ่านมาให้กับ
พนักงานสอบสวน สน.ปทุมวัน โดยระบุว่าศพที่หนึ่ง ผู้ตายชื่อ นายวิชัย มั่นแพ อายุ 61 ปี
มีบาดแผลบริเวณผิวหนังทะลุบริเวณต้น แขนขวาด้านนอก บาดแผลผิวหนังทะลุต้นแขนขวา
และบาดแผลบริเวณทรวงอกด้านขวา สันนิษฐานกระสุนทะลุปอดขวา กระบังลม ตับ ไตขวา
ขั้วยึดลำไส้ พบเศษทองแดง 2 ชิ้นบริเวณขั้นยึดลำไส้ ทิศทางจากขวาไปซ้าย หน้าไปหลัง
และบนลงล่าง ความเห็นเพิ่มเติมถูกยิง 1 นัด ระยะเกินมือเอื้อม สาเหตุการตาย
กระสุนทำลายปอดตับ

ศพที่ 2 นายอัฐชัย ชุมจันทร์ อายุ 28 ปี มีบาดแผลผิวหนังทะลุบริเวณหลังด้านซ้าย
บาดแผลผิวหนังทะลุบริเวณทรวงอกด้านซ้ายส่วนบน กระสุนตัดกระดูกซี่โครงด้านซ้ายซี่ที่ 3
ทะลุปอดซ้าย ทิศทางจากหลังไปหน้าแนวตรง ความเห็นเพิ่มเติม ถูกยิง 1 นัดระยะเกินมือเอื้อม
สาเหตุการตาย กระสุนทำลายปอด

ศพที่ 3 นายมงคล เข็มทอง อายุ 36 ปี พบบาดแผลฉีกขาดตื้นๆ รูวงกลมบริเวณต้นแขนซ้าย 2 แห่ง
พบบาดแผลผิวหนังทะลุบริเวณทรวงอกด้านซ้าย กระสุนตัดกระดูกซี่โครงด้านหน้าซี่ที่ 2-3
กระดูกกลางอก ทะลุปอดซ้าย หัวใจ ปอดขวา กระบังลมตับ พบเศษทองแดงในเสื้อ
เศษตะกั่วเล็กๆ ในหัวใจและปอด ทิศทางจากซ้ายไปขวา หน้าไปหลัง และบนลงล่าง
สาเหตุการตาย กระสุนทำลาย หัวใจ ปอด ตับ

ศพที่ 4 นายสุกัน ศรีรักษา อายุ 31 ปี มีบาดแผลทะลุผิวหนังถึง 9 แห่ง โดยบาดแผลที่ 1
กระสุนทะลุซี่โครงซี่ที่ 2 ด้านซ้าย ทะลุปอดซ้าย ทะลุเยื้อหุ้มหัวใจ และกล้ามเนื้อหัวใจฉีกขาด
พบโลหะคล้ายหัวกระสุนปืนหุ้มทองแดง 1 ชิ้น ค้างอยู่ที่เนื้อชายโครงด้านขวา
ไม่ทะลุออกทิศทางจากซ้ายไปขวา บนลงล่าง หลังไปหน้าเล็กน้อย สาเหตุการตาย
ปอดคั่งเลือดทั่วไป กล้ามเนื้อหัวใจฉีกขาด ตับคั่งเลือด เสียโลหิตเป็นจำนวนมาก

ศพที่ 5 นายอัครเดช ขันแก้ว อายุ 22 ปี (ปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยเจ้าหน้าที่พยาบาลอาสา) ตรวจพบ
บาดแผลทะลุผิวหนัง 7 แห่ง พบรอยช้ำใต้หนังศีรษะบริเวณท้ายทอยด้านซ้าย สมองพบเลือดออก
ใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นนอก กระสุนทะลุกระดูกกรามด้านขวาหัก กระดูกโหนกแก้มขวาแตก
พบเศษตะกั่วในช่องปากและฐานกะโหลกศีรษะ และพบเศษตะกั่วบริเวณกระดูกก้นกบ
สาเหตุการตายถูกยิง 2 นัด ระยะเกินมือเอื้อม เลือดออกใต้เยื้อหุ้มสมองชั้นนอก เนื้อสมองช้ำ
จากการถูกแรงกระแทก (กระสุนทะลุช่องปาก)

ศพที่ 6 น.ส.กมนเกด อัดฮาด อายุ 25 ปี (อาสาสมัครพยาบาล) มีบาดแผล
ถูกยิงทะลุผิวหนังมากถึง 10 แห่ง โดยบาดแผลที่ 1 กระสุนถูกเข้าที่หลัง
ผ่านขึ้นด้านบนผ่านแนว ลำคอหลัง ทะลุผ่านกะโหลกศีรษะซีกซ้าย
ทะลุสมองน้อยและสมองใหญ

พบชิ้นส่วนโลหะคล้ายหัวกระสุนหุ้มทองแดง 1 ชิ้น ค้างที่กะโหลกด้านขวา
ทิศทางจากล่างขึ้นบน หลังไปหน้า ขวาไปซ้ายเล็กน้อย
ลักษณะหมอบลงกับพื้น หน้าหันลงพื้นดิน

บาดแผลที่ 2-4 ถูกยิงเข้าบริเวณอก บาดแผลที่ 5-10 ถูกยิงบริเวณแขนและขวา ลักษณะถูกระดมยิง
สาเหตุการตายกระสุนทะลุหลังเข้าไปทำลายสมอง ซึ่งแพทย์ผู้ตรวจยังไม่สามารถระบุได้ว่า
ถูกยิงจากบนลงล่างหรือไม่ แต่จากการสันนิษฐานเชื่อว่า น.ส.กมนเกด หมอบหน้าแนบพื้น
ถูกระดมยิงจากด้านหลัง ซึ่งการตรวจสอบที่แน่ชัดต้องมีพยานที่อยู่ในที่เกิดเหตุมาประกอบด้วย
เพราะการจำลองใช้เลเซอร์มาวางแนววิถีกระสุนก็ทำไม่ได้ ในกรณีนี้เนื่อง จากหัวกระสุน
ไปถูกกระดูกและกระดอนไปมาทำให้ร่างกายเสียหายมากจนไม่สามารถ จำลองแนวการยิง
ได้อย่างแน่ชัด

ส่วนการตรวจสถานที่เกิดเหตุ พ.ต.อ. พิภพ ไกรวัฒนพงศ์ นักวิทยาศาสตร์ (สบ 4)
กลุ่มงานผู้เชี่ยวชาญ กองพิสูจน์หลักฐาน กลาง รายงานระบุว่า กลุ่มงานตรวจอาวุธ
และเครื่องกระสุนกองพิสูจน์หลักฐานกลาง ได้รับของกลางจากศพผู้เสียชีวิตทั้ง 6 ศพ
ภายในวัดปทุมวนาราม พบเศษรองลูกกระสุนปืนเล็ก (ทองแดง) ขนาด 5.56 มม. จำนวน 5 ชิ้น
เศษรองลูกกระสุนปืน (ทองแดง) ไม่สามารถระบุขนาดได้จำนวน 3 ชิ้น พบเศษตะกั่วทรงกลม
ไม่สามารถระบุได้จำนวน 3 ชิ้น ความเห็นผู้เชี่ยวชาญ ของกลางที่พบเป็นเครื่องกระสุนปืนเล็กกล
ขนาด 5.56 มม. และเป็นเครื่องกระสุนแบบที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้
และเป็นกระสุนปืนที่สามารถยิงทำอันตรายแก่ชีวิตและ วัตถุได้

จากหนังสือพิมพ์มติชนฉบับวันที่ 2 มิ.ย.

ซีเอ็นเอ็นแฉการ์ดแต่งทหารถือเอ็ม16

วันอังคารที่ 1 มิถุนายน 2553













คมชัดลึก :"แดน ริเวอร์ส" จากซีเอ็นเอ็น แก้ตัว ตีแผ่ภาพชายแต่งกายเลียนแบบทหาร
สะพายปืนเอ็ม 16 ปะปนอยู่กับชายชุดดำ หลังถูกโจมตีว่ารายงานข่าวสถานการณ์ความรุนแรง
ในกรุงเทพฯ โดยไม่มีข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริง

เมื่อเวลา 11.30 น. วันที่ 1 มิถุนายน สำนักข่าวซีเอ็นเอ็นได้เปิดประเด็นสกู๊ปของนายแดน ริเวอร์ส
ผู้สื่อข่าวซีเอ็นเอ็น โดยบรรยายว่า ในสัปดาห์นี้ ฉากแห่งความรุนแรงในกรุงเทพฯ ได้รับความสนใจ
อีกครั้ง เมื่อพรรคการเมืองทั้งสองฝ่ายของปัญหาได้มาถกกันเรื่องที่ว่าเกิดอะไรขึ้น
โดยในความรุนแรงเมื่อไม่นานมานี้ ข้อมูลของทางการระบุว่า มีผู้เสียชีวิต 88 ราย ส่วนมาก
เป็นผู้ประท้วง แต่ก็มีเจ้าหน้าที่ตำรวจทหารรวมอยู่ด้วย 11 ราย และบางคนเป็นอาสาสมัครการแพทย์
ราว 1,500 คน ได้รับบาดเจ็บซึ่งก็มีทั้งผู้ประท้วง อาสาสมัคร และผู้สื่อข่าว รวมทั้งทหาร ทั้งนี้รัฐบาล
กล่าวหากลุ่มติดอาวุธหัวรุนแรงในหมู่ผู้ประท้วงเสื้อแดงที่ทาง การเรียกว่า ผู้ก่อการร้ายว่า
เป็นคนเปิดฉากยิงก่อน
ผู้สื่อข่าวซีเอ็นเอ็นระบุว่า นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี
กำลังถูกอภิปรายไม่ไว้วางใจอยู่ในรัฐสภา โดยพรรคฝ่ายค้านอ้างว่าฝ่ายทหารใช้กำลังรุนแรง
และฝ่ายค้านได้ใช้วิดีโอคลิปในการพิสูจน์ข้อกล่าวหา ที่บอกว่าทหารยิงปืนใส่ผู้ประท้วง
ที่กำลังวิ่งหนี ขณะที่ฝ่ายรัฐบาลยืนยันว่า ในกลุ่มคนเหล่านี้มีกลุ่มติดอาวุธแฝงอยู่
และยืนยันว่าทหารเล็งเป้าไปยังเฉพาะผู้ที่มีอาวุธเท่านั้น พร้อมกันนั้นยังให้มีการสอบสวน
การเสียชีวิตของผู้ประท้วงที่ไม่มีอาวุธด้วย

อย่างไรก็ตาม วิดีโอที่ซีเอ็นเอ็นได้มาชุดนี้ จนถึงปัจจุบันเป็นหลักฐานชัดเจนที่สุดเกี่ยวกับ
กลุ่มติดอาวุธที่เป็นปริศนา ที่ถูกรัฐบาลกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุการปะทะ ทั้งยังบอกให้ผู้ชม
มองไปที่ชายใส่ชุดพรางแบบทหารในภาพที่สะพายปืนเอ็ม 16 อยู่ ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่
สามารถมองเห็นใบหน้าของชายคนนี้อย่างชัดเจน ขณะที่มีชายใส่ชุดดำอีกหลายคนอยู่ในภาพ

ผู้ชายคนดังกล่าวยืนยันให้ช่างภาพถอยออกไป โดยไม่รู้ว่าพวกเขาถูกบันทึกภาพวิดีโอเอาไว้แล้ว
และใบหน้าของชายคนนี้อาจจะเป็นหลักฐานสำคัญว่า จริงๆ แล้วใครอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์
ความรุนแรง
ขณะที่ในสกู๊ปข่าวดังกล่าวยังมี บทสัมภาษณ์นายอภิสิทธิ์ โดยนายอภิสิทธิ์ระบุว่า
อันธพาลเหล่านี้ไม่ใช่กลุ่มคนปกติของขบวนการเสื้อแดง "ผมเชื่อมั่นหนักแน่นว่าคนที่ต้องการ
เข้ามายุ่งเกี่ยวกับความรุนแรง เป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของขบวนการ ผมไม่เชื่อว่าคนที่มาร่วมกับ
ขบวนการเสื้อแดง ต้องการสนับสนุนขบวนการที่ต้องการความรุนแรง"
อย่างไรก็ตาม
การที่นายกรัฐมนตรียอมรับว่าส่วนมากของขบวนการเป็นไปอย่างสันติ ก่อให้เกิดคำถาม
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวัดปทุมวนาราม ที่ผู้ประท้วงหลายร้อยคนเข้าไปหลบภัย
ตอนที่ทหารรุกเข้ามา พวกเสื้อแดงบอกว่าพวกเขาถูกยิงมาจากเส้นทางรถไฟฟ้าที่อยู่ข้างบน

ภาพที่ถูกตีพิมพ์ในเว็บไซต์แห่งหนึ่งเผยให้เห็นทหารอยู่บนทางรถไฟฟ้าที่อยู่ใกล้ๆ กัน
แต่รัฐบาลบอกว่าทหารไม่ได้อยู่ที่นี่ในวันที่เกิดการยิงกัน และตอนนี้เว็บไซต์ดังกล่าว
ก็ถูกบล็อกไปแล้วในประเทศไทย
มีผู้เสียชีวิต 6 รายในวัด ซึ่งก็รวมถึงผู้หญิงที่มาช่วย
ดูแลผู้บาดเจ็บ หนึ่งในนั้นคือ แอนดรู บันคอมพ์ นักข่าวอังกฤษ "มีคนบาดเจ็บหนักกว่าผมอีก
ผมถูกยิงบริเวณประมาณ 20 หลาจากหน้าวัด" นายบันคอมพ์ กล่าว
ในสกู๊ปของซีเอ็นเอ็นชุดนี้
ยังแพร่ภาพของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีของไทย ขณะขับรถเก๋งหรูยี่ห้อปอร์เช่
พร้อมกับการรายงานของนายแดน ริเวอร์ส ว่า คนที่รัฐบาลไทยกล่าวหาว่าเป็นต้นตอของ
เรื่องเหล่านี้ทั้งหมดคือ พ.ต.ท.ทักษิณ ที่ปัจจุบันอยู่ระหว่างลี้ภัย และปฏิเสธข้อกล่าวหา
รวมทั้งมีสัญญาณเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่รัฐบาลประเทศต่างๆ จะส่งตัวเขากลับมายังประเทศไทย
นอกจากนี้รัฐบาลไทยยังกล่าวหาว่า พ.ต.ท.ทักษิณจ่ายเงินให้แก่กลุ่มคนติดอาวุธเช่นชายคนนี้
เพื่อให้ก่อสงครามกลางเมือง
"ปัจจุบันชายคนนี้ยังอยู่ระหว่างการหลบหนี ขณะที่ความรุนแรง
ก็ยังมีโอกาสเกิดขึ้นได้อีกในประเทศไทย" แดน ริเวอร์ส รายงาน


http://edition.cnn.com/video/#/video/world/2010/06/01/rivers.thai.crisis.cnn

hacksecret

จำนวนข้อความ : 1111
Registration date : 02/03/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  hacksecret on Wed Jun 02, 2010 11:50 am

http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1275315260&grpid=&catid=02

วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เวลา 23:59:44 น.
มติชนออนไลน์

คลิ๊กรับชมวีดีโอข่าวนี้ => http://www.matichon.co.th/mtc-news-clip.php?news_id=1275315260





"ควันไฟ"ที่หายไป

ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลเมื่อช่วงเย็นวันที่ 31 พ.ค. เกิดการประท้วงอย่างรุนแรง
ระหว่างฝ่ายรัฐบายกับฝ่ายค้านกรณีที่"ควันหายไปไหน" ขณะที่ นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล
ส.ส.แพร่ พรรคเพื่อไทย
นำคลิป (คลิกดูคลิปที่รูปกล้องเหนือพาดหัวข่าว) มายืนยันว่า
เจ้าหน้าที่ทหารได้เคลื่อนขึ้นไปอยู่บนรางรถไฟฟ้าตั้งแต่วันที่ 19 พ.ค.ในวันเกิดเหตุมีผู้เสียชีวิต 6 ศพ
ในวัดปทุมวนาราม ยืนยันว่าในคลิปมีกลุ่มควันที่ถูกเผาเป็นหลักฐานยืนยันว่ามีเจ้าหน้าที่ทหาร
บนรางรถไฟใน วันที่ 19 พ.ค.ไม่ใช่วันที่ 20 พ.ค.ตามที่รองนายกฯกล่าวยืนยัน


นายวรวัจน์กล่าวว่า มีควันไฟที่ปรากฏที่ตึก สยามพารากอนถูกเพลิงไหม้ในภาพปรากฏภาพ
คนที่ยืนซุ่มอยู่บนสกายวอล์คทางเดินรถไฟฟ้าบีทีเอสในหลายจุดหันหน้าไปทางวัดปทุมวนาราม
คลิปดังกล่าวถ่ายวันที่ 19 พ.ค.ไม่ใช่วันอื่น
แน่นอน เพราะไฟไหม้สยามพารากอนในวันดังกล่าว
แต่ปรากฏว่า เมื่อนำคลิปมาฉายกลับไม่พบเห็นภาพควันไฟแต่อย่างใด เห็นได้ชัดว่า
คลิปที่นำมาเปิดควันไฟหายไปในตอนแรก


ระหว่างนั้น นายอรรถวิชช์ สุวรรณภักดี ส.ส.กทม.พรรคประชาธิปัตย์ หนึ่งในกรรมการตรวจสอบคลิป
ได้ลุกขึ้นประท้วงด้วยว่า ภาพของนายวรวัจน์มีการตัดต่อ เป็นการโกหกกลางสภา ขอยืนยัน
คลิปที่ตรวจสอบภาพ ทหารที่มีการเล็งจากที่สูง เป็นคนละวัน และไม่มีควันไฟซึ่งภาพนี้ควันไฟ
ก็ไม่มีตั้งแต่ต้นทำให้คณะกรรมการตรวจสอบที่ประธานสภาฯ ตั้งขึ้นหมดความน่าเชื่อถือได้

นายวรวัจน์ไม่ยอมถอน ยังกล่าวท้าอีกว่า "ขอให้ไปดูคลิปที่ห้องวิปฝ่ายค้าน ถ้าไม่มีควันไฟ
ผมขอลาออกจาก ส.ส.ขอเอาตำแหน่ง ส.ส.เป็นเดิมพัน เพราะเจอฆาตกรแล้ว ถ้ามีควัน
จะเอาตำแหน่งเดิมพันหรือไม่เพราะศพเต็มไปหมด"

เดือดร้อนถึง นายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี ต้องลุกขึ้นมากล่าวชี้แจงหลายครั้ง
หลังถูกอภิปรายในหัวข้อภาพทหารบนรางรถไฟซึ่ง นายสุเทพยอมรับว่าคงสร้างความสับสนให้กับ
พี่น้องประชาชน จึงชี้แจงว่า ในวันที่ 19 พ.ค. เฉพาะส่วนปทุมวันและมาถึงวัดปทุมวนาราม
กำลังเจ้าหน้าที่ในส่วนนี้ได้รับคำสั่งให้อยู่ในที่ตั้งเดิม คือ บริเวณหน้าสนามกีฬา โดยได้รับคำสั่ง
ไม่ให้เคลื่อนเข้ามา เพื่อเปิดทางให้ผู้ชุมนุมเดินออกไปได้
และอยู่ตลอดจนถึงเวลาบ่าย 3 โมง
จนเกิดการวางเพลิงที่สยามแสควร์ และเซ็นทรัลเวิร์ล จึงสั่ง กทม.นำรถไปดับเพลิง
และขอให้เจ้าหน้าที่จัดกำลังเข้ามาคุ้มครองรถดับเพลิง


"ตอนแรกมา 20 คน มาคุ้มครองรถดับเพลิงของกทม. แต่ก็ถูกยิงจนต้องถอยไปที่รถไฟฟ้าบีทีเอส
ตอนที่ถอยคือ 16.30 น. แล้วก็จัดกำลังใหม่ เป็น 1 กองร้อย เพื่อคุ้มครองรถดับเพลิงทำงานได้"

"จุดที่เคลื่อนเข้ามาก็มาที่ด้านล่างด้วย พบผู้ก่อการร้ายยิงสู้ขึ้นมา ตอนยิงปะทะ
เวลา 18.30 น. มีคนร้าย อยู่ตรงหัวมุมวัดปทุมฯ คนร้ายที่ยิงปะทะกับเจ้าหน้าที่
อยู่มุมซ้ายสุดติดกับ สยามพารากอนแล้วก็ปืนเข้าไปในวัด และเข้าใจว่าถูกยิง
ม่รู้ว่าเข้าไปตายในวัดหรือไม่"
นายสุเทพ กล่าว

รองนายกฯ กล่าวว่า หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ก็ถอนกำลัง เพราะถ้าคืบเดินหน้าไปก็จะมีการปะทะกัน
จะมีประชาชนได้รับลูกหลง จึงขอเรียนว่า วันที่ 19 พ.ค. หลัง 18 .30 น. ไม่มี เจ้าหน้าที่
อยู่บนรางรถไฟบีทีเอสแน่นอน


"ผมอยากจะเรียนว่าเรื่องนี้เดี๋ยวคงมีการพูดกันอีกแล้วจะมีการพิสูจน์ภาพนี้กันอีก
รวมทั้งพิสูจน์วิถีกระสุนที่ใช้ยิง ขอกราบเรียนแค่ว่าการปะทะนั้นอยู่ที่มุมซ้ายของวัด
ไม่ใช่ที่หน้าวัดปทุมฯ ตรงจุดนี้ไม่ตรงกับคุณวรวัจน์อภิปราย วันที่ 19 พ.ค. เวลา 18.30 น.
ไม่มีเจ้าหน้าที่ทหารโดยเด็ดขาด"
นายสุเทพ กล่าว

จากข้อโต้แย้งดังกล่าวเป็นการโต้แย้งภาพ ข่าวที่นำมาจากสำนักข่าวอัลจาซีร่า
ได้บันทึกภาพและนำเสนอข่าวช่วงเกิดเหตุมาเป็นระยะ ๆ โดยส่วนหนึ่งเผยแพร่
ในยูทิวป์ และนี่เป็นส่วนหนึ่งภาพข่าวที่อัลจาซีร่านำเสนอ โดยระบุว่าเป็น
เหตุการณ์วันที่ 19 พค.53
คลิกชมคลิปวิดีโอ


[/size]

จากลิงค์นี้
http://www.youtube.com/watch?v=nv0bpnXEmW8&playnext_from=TL&videos=sA3lt_v38i0

tbmpvideo

May 22, 2010


Videographer: At aproximetly 5pm I entered the Wat Pathuwanaram on May 19th, 2010.
There were many redshirt protesters already there, seeking refuge, and I encountered
several journalists. The Thai people I spoke too, felt protected in the temple and believed
they were safe according to Thai custom. We journalists/photographers realized
we had no exit and were trapped in the temple with everyone else, as the sound of small and
heavier weapons fire was now coming from the street - from the direction of Siam Center
as the troops advanced. The sound of weapons fire began around 5:50pm,

http://www.youtube.com/watch?v=nv0bpnXEmW8&playnext_from=TL&videos=sA3lt_v38i0

ตามลิงค์ข้างบน ฝรั่งที่ถ่ายวิดิโออยู่ในวัด
มันบอกเริ่มยิงตอน เกือบ หกโมงเย็น หน้าร้อน
กลางวันยาวกว่ากลางคืน หกโมงครึ่งก็ยังสว่างอยู่
ใครโกหกกันแน่หว่า




ภาพอัลจาซีร่า











นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล

hacksecret

จำนวนข้อความ : 1111
Registration date : 02/03/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: อยากถามทหารว่า....

ตั้งหัวข้อ  hacksecret on Fri Jun 11, 2010 10:02 am

ภาพสุดท้ายของน้องเกด-น้องปลั๊ก



คำบรรยายโดยเจ้าของภาพ
ภาพนี้ถ่ายประมาณสามเกือบสี่โมงเย็น ของวันที่ 19 พฤษภาคม 2553
ได้จัดเตรียมเต้นท์ปฐมพยาบาลในวัดเสร็จ น้องเกดคนที่สองจากซ้าย
อาบน้ำสระผมเห็นได้ว่ายังมีผ้าขนหนูสีน้ำตาลคลุมศีรษะอยู่เลย
น้องปลั๊กคือคนขวาสุดใส่เสื้อบ่งบอกจังหวัดบ้านเกิด "กาฬสินธ์"
เป็นเด็กใช้ง่าย อัธยาศัยดีน่ารักมาก อาสาช่วยงานคนอื่นเสมอ

เมื่อตายไปแล้วเงินที่ได้รับมาทั้งหมดยังได้นำไปใช้สร้างศาลาในวัดของหมู่
บ้านของน้องเขา เพื่อให้คนที่นั่นมีศาลาวัดใช้กันในงานศพของคนในหมู่บ้าน
ขอให้น้องทั้งสองรับรู้ว่าพวกพี่ๆเพื่อนๆ ไม่ลืมคุณงามความดีและจิตใจ
ที่เสียสละของน้องและจะพยายามทวงถามความยุติธรรมให้
คลิปน้องปลั๊กดิ้นอย่างทรมานใต้โต๊ะภายในเต๊นท์พยาบาลในวัดปทุมฯ ศพด้านหน้าคือน้องเกดที่นอนอยู่



คำบอกเล่าของพยานในวัดปทุม



คลิปทหารยิงคนในวัดปทุมฯ



สภาพศพน้องเกดและน้องปลั๊กเช้าวันถัดมา



ภาพกลุ่มผู้สั่งการฆ่า



แก้ไขล่าสุดโดย hacksecret เมื่อ Fri Jun 11, 2010 10:17 am, ทั้งหมด 2 ครั้ง

hacksecret

จำนวนข้อความ : 1111
Registration date : 02/03/2010

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ