วีระบุรุษสำราญ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

วีระบุรุษสำราญ

ตั้งหัวข้อ  tang may on Tue Jan 20, 2009 6:45 pm

วีระบุรุษสำราญ เป็น นิยายบู๊ลิ้ม ซึ่งผู้ประพันธ์ คือ โกวเล้ง เคยอ่านสมัยตอนทำงานใหม่ๆ จำเรื่องย่อได้ เป็นแค่เค้าราง ที่เป็นแบบนั้น เพราะ เป็นนิยายเรื่องสั้นประมาณ 3-4 เล่ม มิได้เป็นเรื่องยาวๆ แบบมังกรหยก (ของกิมย้ง) หรือเป็นละครต่อเนื่อง อย่าง เล็กเซียวหงส์ จอมโจรจอมใจ

เนื้อเรื่อง คือ คนสี่คน ที่ปลีกตัวออกมาจากยุทธภพ อยู่ในสถานที่เดียวกัน แต่ละคนมีภูมิหลัง ซึ่ง ไม่มีการสอบถาม กัน ถึงเรื่องของวันวาน ในระหว่างคนทั้งสี่

จำชื่อตัวละครเอกได้สองตัว คือ ปุ๊กต๋ง และ อี้ฉิก

เฮ้งต๋ง เขาแปลว่า นิยมการเคลื่อนที่ แต่จะแปลแผลงๆ ว่า นักเคลื่อนไหว เพื่อการชุมนุมตามงานสั่งทำ ซึ่งความหมายนี้อาจไม่ตรงนั้น จะแปลว่าคนอยู่ไม่สุก คนที่มีความว่องไว ไม่เฉื่อยชา ก็พอจะได้

ส่วนอี้ฉิก คือ นกนางแอ่นตัวที่เจ็ด ในเรื่อง ทุกคนคิดว่าอี้ฉิกเป็นบุรุษ หากที่แท้มันคืออิสตรี แต่ต้องแปลงโฉม ก็เพื่อความปลอดภัยจากภัยของบุรุษเพศ หรือ จากสตรีด้วยกัน (ทำนองอิจฉาตาร้อน)

ทั้งสี่คน มีที่มาไม่เปิดเผย แต่อยู่รวมกัน แบบคนที่เข้าใจกันและกันโดยไม่ต้องเอ่ยวาจา

เป็นสหายที่รู้ใจ โดยไม่ต้องใช้คำพูด

tang may
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

ปู๊กต๋ง ... ดิ้นไปไยให้เปลืองแรง

ตั้งหัวข้อ  tang may on Wed Jan 21, 2009 12:20 pm

การตั้งฉายาให้เฮ้งต๋ง คล้ายกับเป็นการตั้งประชด เพราะว่า ในเรื่อง มันเป็นผู้ไม่นิยมการเคลื่อนไหว วันๆ เอาแต่นอน แล้วก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องอะไรเลย แม้แต่กินก็ยังไม่นั่งกิน ควรจะได้ฉายาว่า ปุ๊กต๋ง คือ ผู้อยู่นิ่ง ๆ ไม่ชอบเคลื่อนไหว มากกว่า

ผู้ไม่รู้จักอาจคิดว่า มันเคลื่อนที่ช้า แต่ความเป็นจริงแล้ว เฮ้งต๋งคือผู้ที่มีวิชาตัวเบาไม่อ่อนด้อย และ สามารถเคลื่อนไหว มือ เท้าได้รวดเร็ว เวลามันลงมือ ท่านอาจจับสังเกตไม่ทันด้วยซ้ำไป

ประเด็นของเรื่องนี้ ที่ตั้งชื่อว่า วีระบุรุษสำราญ เป็นเพราะ คนทั้งสี่ในเรื่อง ทำตัวเบาเหนือปัญหา ไม่ยอมยุ่งความวุ่นวายในยุทธภพ ไม่แบกเรื่องใดๆ ไว้ให้หนักบ่า ดังนั้นจึงอยู่ได้สงบในชั่วระยะหนึ่ง

แต่ว่า หากคนเรามีเบื้องหลัง มีศัตรูเก่า แม้จะหลบซ่อนตัวอย่างไร ก็จะมีคนมาเสาะหาท่านเพื่อนำความวุ่นวายมากำนัลให้ถึงที่ แม้ว่าจะหลบไปซ่อนที่ไหนก็ตาม สุดท้ายก็ไม่มิอาจเร้นกายได้ดังที่ต้องการ

โชคยังดีที่ทั้งสี่ แม้จะห่างหายจากยุทธภพไป แต่วิชาฝีมือของพวกมันกลับไม่ลดทอนลงกว่าตอนที่ยังโลดแล่นอยู่ในวงการ

ตราบใดที่เรายังอยู่บนโลกนี้ ย่อมหนีความวุ่นวายได้ยากยิ่ง ทางที่ดีต้องหมั่นลับฝีมือให้เป็นคนคมอยู่ตลอดเวลา มิใช่เพื่อทำร้ายผู้อื่น แต่ป้องกันเขาลงมือต่อท่านต่างหาก

tang may
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

รากหญ้า รักสงบ แต่ไม่นิยมความสำราญ

ตั้งหัวข้อ  tang may on Wed Jan 21, 2009 12:36 pm

ตัวเองจัดเป็นรากหญ้า ที่รักสงบ คือ ไม่ชอบยุ่งกับใครๆ ทั้งนั้น ไม่นิยมสังคม เพราะว่าจัดหน้าไม่เก่ง จัดหน้าแปลว่า เก็บความรู้สึกไม่เก่งเอาเสียเลย โดยเฉพาะเวลาที่รู้สึกขัดแย้งมากๆ เลี่ยงได้เลี่ยงทันทีเลย

แต่การเป็นแบบนี้ใครว่า ไม่มีความสุข เห็นจะไม่จริง เพราะเป็นอะไรที่สบายใจดี สบายตัวอีกต่างหาก ซึ่งมันก็คงอยู่ที่พื้นฐานอุปนิสัยของแต่ละคนประกอบด้วย

ที่ไม่นิยมความสำราญ เห็นจะเป็นเรื่อง การชอบหมกตัวอยู่ในที่เงียบๆ ดังนั้นเลยไม่ชอบการเฮฮาปาร์ตี้ หรือ ท่องเที่ยวแบบที่ต้องพูดคุยอยู่ตลอดเวลา งานเลี้ยงนี่เป็นอะไรที่เกลียดมาก โชคดีที่ปลายช่วงชีวิตแล้วก็เลยไม่ต้องออกงานบ่อยมาก และ ที่ทำงานก็ไม่ได้มีงานอะไรบ่อยมากเหมือนที่อื่น เลยอยู่ได้อย่างเป็นสุขในระดับหนึ่ง

ตอนนี้ มีงานใหญ่ปลายเดือน ก็คือ จัดอาหารถวายพระ และ ให้คน ที่ปฏิบัติธรรม ได้ รับประทาน ที่คิดไว้ก็คือ
วันแรก.... ก๋วยจั๊บ เจ ที่เจเพราะว่า ไปไกล อาหารสด อาจมีปัญหา การเน่าเสียได้ ขนมก็คือ ขนมเทียน ขนมเข่ง และ มีการเตรียมขนมเทียนแบบมังสะฯ ไปนิดหน่อย เผื่อพระที่ท่านไม่กินเนื้อสัตว์

ตอนเช้าจะเป็นขนมปังที่ค่อนข้างสด เช่น ไส้หมูหยอง ไส้ไก่ มินิบันไส้กรอกฯ เนื่องจากวันแรก เราหอบของสดไป ยังพอไหว และ กาแฟกระป๋อง ชนิดลาเต้ และ เอสเปรซโซ่ อาจมีนมถั่วเหลืองปนไปบ้าง

วันที่สอง กลางวันจะเป็น หมูซีอิ๋ว ผัดผักใส่วุ้นเส้น ผัดเผ็ดไก่ ขนมก็อาจเป็น ฟักทองแกงบวช หรือ ต้มถั่วเขียว อย่างใดอย่างหนึ่ง ตอนเช้าก็ ขนมปัง กับ กาแฟ แบบเดิมๆ

วันที่สาม กลับแล้ว แต่จะฝากไว้ให้เขาก็คือ ขนมปังเข้า อาจเป็นพวกเวเฟอร์ กาแฟ ชาเย็นกลอ่งฯลฯ
อาหารกลางวัน คาดว่าจะเป็น ปลาหมึกทอด ปลาสลิด ไข่เค็ม และน้ำพริก พร้อมผัดผัก ขนมก็คงเป็นมันต้มน้ำตาล หรือ ถั่วเขียว (ถ้าวันที่สองไม่ได้ทำ)

วันที่สี่สุดท้ายแล้ว ก็คงเป็นผัดผักกินกับหมูทุบ และ หมูสวรรค์ จะให้เขาทำแกงจืดอะไรสักอย่าง
ต้องดูวัตถุดิบในพื้นที่เสียก่อน เพราะจะไปซื้อตุนให้เขาจัดการเสร็จ

เมื่อคิดเรื่องการทำบุญ ก็รู้สึกว่าสำราญดีไม่น้อย ไม่รู้ซี คิดมาเป็นอาทิตย์แล้วค่ะ ใครลองนำไปใช้บ้างก็ได้ แล้วจะรู้สึกว่า ชีวิตนี้ มีอะไรให้คิดกว่าเรื่องตัวเองตั้งแยะ

tang may
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ